Łacina

Moim zdaniem, Łacina jest jednym z najpiękniejszych języków. Martwym? Myślę, że jednak nie. Właśnie najbardziej uniwersalnym. Przecież takiej samej Łaciny, uczą się ludzie na całym świecie… Jest też językiem poetów. Ile przecież powstało pięknych wierszy… Mnóstwo sentencji pochodzi z czasów starożytności, z Rzymu, w którym właśnie posługiwano się Łaciną. Ileż języków ma początki właśnie w Łacinie. Języki romańskie, ale i nie tylko, ogólnie europejskie.

Najważniejszy język z rodziny indoeuropejskich dzielił się na:

a) klasyczna, złota - używana w mowie warstw wykształconych i piśmiennictwie państwa rzymskiego w I w. p.n.e. Używali jej m.in. Cyceron, Wergiliusz, Owidiusz, Katullus i Horacy.

b) srebrna - występująca w piśmiennictwie rzymskim I-V w. n.e., o zachwianej już klasycznej harmonii i czystości słownictwa, z tendencjami do nadmiernego zdobnictwa zaczerpniętymi z poezji.

c) średniowieczna - używana jako międzynarodowy język literacki, urzędniczo-dyplomatyczny i naukowy w Europie, zanieczyszczona wpływem języków narodowych, np. w Kronice Galla anonima. Stała się podstawą tworzenia języków romańskich. Stanowi nadal podstawę europejskiego słownictwa naukowego. Jej system gramatycznym wywarł ogromny wpływ na języki europejskie (nie tylko romańskie).

d) tzw. kuchenna - ironiczna lub żartobliwa nazwa zepsutego języka łacińskiego, używanego przede wszystkim przez niewykształconych zakonników pracujących np. w przyklasztornej kuchni, pełnego zwrotów i słów zaczerpniętych z języka codziennego danego kraju. Także - w przenośni - wulgarny sposób wyrażania się, z użyciem przekleństw.

źródło: Encyklopedia WIEM